Wat is er toch aan de hand met onze sport?
De motorcross is in sneltreinvaart aan het internationaliseren. Niet alleen inzake deelnemers, maar ook naar GP-wedstrijden. Tot voor kort was het WK – met enkele uitzonderingen die de regel bevestigen – een Europese aangelegenheid.
Wie nu een blik werpt op de kalender 2019 stelt vast dat liefst 4 wedstrijden in Azië worden gereden en eentje in Zuid-Amerika. Tel daar Rusland en Turkije nog eens bij. Met de MXoN er bij een totaal van 21 wedstrijden.
Voeg daarbij nog eens het aantal rustweekends dat ingepast moet worden na een GP in verre contreien. Want de teams moeten ook regroeperen. Het wereldkampioenschap floreert, maar is zijn eigen leven gaan leiden.  Omdat de promotor in zijn eigen behoeften voorziet middels de EK-wedstrijden, die hij slim onder zijn vleugels nam.
Dat maakt dat er voor de lokale organisatoren een pak minder interessante data en/of rijders beschikbaar zijn. Bovendien zit men in Spanje, Duitsland, Frankrijk en Nederland met een sterke concurrentie naar de beschikbare toppers voor de nog beschikbare dagen.
We moeten ook niet blind zijn dat de liefde voor de stiel niet meer zo fanatiek is zoals vroeger.  Wie vroeger crosstte reed een vol seizoen en had geen tijd voor iets anders. De amateur van nu kiest zijn wedstrijden uit, maar gaat bovendien op stage, op vakantie, naar Werchter of Tomorrowland. We slagen er als groep niet in om een deftige infrastructuur op poten te zetten. We worden al jaren aan het lijntje gehouden door de diverse hogere regionale of federale overheden. Maar de uitkomst staat nog altijd op nul. Hoewel, het initiatief leeft nog, zij het momenteel achter de schermen. Gelukkig, en zeker ook hier in Mol en Balen  denken de lokale bestuurders wel mee met ons.
Laat ik niet te negatief klinken. Gelukkig zijn er nog voldoende evenementen die staan als een huis, groeipotentieel hebben. De organisator van de Zijspan GP in Lommel was dik tevreden. Er komt bovendien een tweede wedstrijd volgend jaar. Dit weekeinde is het de MXGP van België. Ik sprak met de organisatie. Ik mag niet alles verklappen, maar die trein staat stevig op de rails en zaterdag zullen een aantal nieuwe zaken bekend gemaakt worden.
En dan hebben we onze klassiekers. Gelukkig maar. Klassiekers zoals de Keiheuvel. Het bleef dit jaar lang stil rond de editie 2018. Maar toen ik de affiche 2018  thuis kreeg, haalde ik opgelucht adem. Ik besefte – adel verplicht - dat KMC Mol weer zijn stinkende best had gedaan. Wat een deelnemersveld hebben ze voor mekaar gekregen voor de Masters Of Motorcross. De Masters die een tweeluik vormen met de organisatie van 8 september in Orp-Le-Grand.
Vooral de buitenlandse inbreng oogt enorm sterk. In de MX1 durven we tippen op de Nederlander Glenn Coldenhoff. Tenzij The Hoff het moet afleggen tegen  de nummers een en twee van vorig jaar: ‘Balenaar’ Max Nagl, of de Letse reus Arminas Jasikonis. Samen met de Bulgaar Petar Petrov zijn ze alle drie volledig hersteld. Onze outsider: de Schotse publiekslieveling Shaun Simspon.
Maar er zijn natuurlijk wel enkele straffe Belgen die mee komen doen. Bij gebrek aan nationale wedstrijden rijden vele van hen  de Duitse ADAC of de Dutch Masters. Maar Balen willen ze niet missen. Reken maar dat Jeffrey Dewulf, Jens Getteman, Damon Graulus zich willen meten met de internationale tegenstand maar ook met een  Kevin Strijbos, Steve Ramon en de altijd gemotiveerde Yentel Martens.
Bij de Inters MX2 zetten we hoog in op onze beste man in het WK, en bovendien van eigen bodem, Jago Geerts. Samen met Brent Van doninck moet hij een barrage vormen tegen een aantal straffe kleppers: Thomas Covington rijdt er mogelijk zijn laatste Belgische wedstrijden. Calvin Vlaanderen voelt zich momenteel meer Nederlander dan Zuid-Afrikaan. Zou daar de MXoN voor iets tussen zitten. Ook Geerts ploegmaatje, de Amerikaanse Venezolaan Anthony Rodriguez is van de partij. Hij won in Lichtenvoorde de slotmanche van de Dutch masters.
In de top van de motorcross zit het goed. Maar het is in de nevenklassen dat er gaten vallen. Gelukkig blijken bruggen soms toch mogelijk. Zo zullen alle VLM-piloten kunnen inschrijven voor de Keiheuvel. Is dit het begin van iets moois? Iets onontbeerlijks. Want samenwerken zal mogelijk uitkomst bieden, hoe dan ook.
Samengevat wil ik besluiten als volgt: zit de motorcross in een crisis? Ja.
Geldt dat ook voor de Keiheuvel? Absoluut niet!

Met dank aan www.mxworld.be